vrijdag 20 oktober 2017

Portretjes.

Met iedere keer buien
was het vandaag 
binnenspelen. 


Geïnspireerd door de kaarten
van Hanna
van Ihanna.nu
maakte ik een portretje voor op 
een journal. 



dinsdag 17 oktober 2017

Psst!


Daar ben ik weer! 

Ik ben het: Kitty.

En kijk eens ik heb ook al een nieuw vriendje.
Keesje.

Ja. U ziet het goed.
En ook een rood jurkje.

Maar dat is nog niet af, dus mag het nog niet helemaal
op de foto.

Gisteren dacht ik even te bloggen 
op de tablet.

Dat gaat maar matig hoor! 
Het gaat als dikke stroop.

En dit apparaat is wel wat groot.
dus geef ik het maar over aan 
Mevrouw Rafel.

Ja, ja, een nieuw vriendje!
Keesje?

En onze Lizzy dan?


Die lag zo lekker te slapen met haar 
kinnetje op Kitty.

Eerlijk gezegd vond ik haar nogal bloot! 

Dus begon ik een jurkje 
te haken.
En nu wordt ze eigenlijk veel te deftig 
voor Liz! 

Ze heeft het trouwens flink in haar bol.
Direct aanpappen met Kees.


Er is er hier nog eentje die het hoog 
in haar bol heeft: 

de buurpoes.

Gisteren betrapte ik haar 


op de tafel in het prieel.

En moest meteen denken aan de tekst 
van een liedje uit de
musical "Cats":

a cat - some spoken words are true,
don't speak, till you are spoken to! 

we durfden dus echt niks te zeggen!

Voor Lizzy komt er vast en zeker 
ook nog een 
sokpop.

Wat eenvoudiger.

Met gepunnikt haar.


Moet gaan lukken.
Gisteren vonden we dit bericht in de krant.

Het ging uiteindelijk over een festival
met als thema de plaats
in de maatschappij van ouderen.

Over dat in onze samenleving ouderen 
er niet zo meer toe doen.

Terwijl wij. Ja, ik schrijf wij,
want ik ben ook niet meer
piepjong,
nog best voor die maatschappij van waarde kunnen zijn.

Ha, mijn mantelzorgtaakjes wachten. 

Wie weet vind ik ook wel een
cursus punniken voor gevorderden.

Ik kan hem wel gebruiken! 
😃







maandag 16 oktober 2017

Even voorstellen.


Hallo!

Ik ben Kitty.



Lizzy's nieuwe vriendinnetje. 

Ja, valt dat even tegen: ik zou 
gepunnikte haartjes krijgen. 


Maar dat schijnt een reuzeklus te zijn. 
Dus stel ik me maar tevreden met een muts. 

Gelukkig heb ik wel kleine kattenoortjes. 
En die ga ik komende tijd goed gebruiken. 

U hoort nog van mij! 



woensdag 11 oktober 2017

Yarn cakes

Ineens waren ze er:


yarn cakes! 

Ze waren er natuurlijk altijd al, 
die bollen met verlopend garen. 

En dan geen verloop 
van een aantal steken. 

Maar langere stukken draad
die langzaam in elkaar overlopen.


Met een wolwindertje 
en wat resten wol met 
ongeveer dezelfde dikte 
is het zo gedaan. 



Ik heb dan wel geen 
supersnel werkend punnikmolentje,
wel een wolmolentje uit de tijd dat ik nog 
fanatiek spinde. 

En die yummie yarn cake? 

Die is om naar te kijken! 







maandag 9 oktober 2017

Paddenstoelentijd.


Op een grote paddenstoel
rood met witte stippen...

Dat is toch het eerste waar je als kind 
aan denkt 
als het over paddenstoelen gaat. 

Dit kleinood is nog uit m'n 
kindertijd. 

Altijd bewaard en hij komt weer goed te pas. 

Voor Lizzy maak ik een nieuwe 
sokpop. 

De oude was totaal versleten. 
Werd ook niet meer schoon in de was. 

Klosjegebreide haartjes
doen het bij popjes altijd goed. 

Alleen valt het punniken me wel tegen! 
Wat een geworstel om de draad over de oogjes 
te krijgen. 
Ik doe vast iets niet goed. 

donderdag 5 oktober 2017

Operatie bakkerskar.

In de zomer teken en schilder ik meer,
's winters is weggelegd voor de lapjes.

Maar ja, waar laat ik al die spullen? 

Om m'n acrylverf te bereiken
moet het hele rommelkamertje
(ook wel tekenatelier genoemd! ;-) ) 
zo'n beetje omgebouwd worden.

Dus ging ik even kijken 
voor die leuke 
keukentrolley bij ikea.

Die hebben ze nog wel.
Alleen in akelig bruinige tinten. 

Dus toen ik een folder 
zag met daarin 
een bakkerskar leek me dat wel wat. 


In mijn gedachten zag ik hem al staan.
Helemaal ingericht. 

Op naar de website van Blokker.
Ik ga niet met zo'n pakket sjouwen!

Dat dachten meer mensen! 
Het werkte niet 
of 
er was een grote toeloop.
Wie weet wilde ineens iedereen zo'n kar! 
Kortom dat werd niks.

Dus volgende ochtend op naar de winkel.

Maar dan moet ik in ons 
winkelcentrum naar het parkeerdak.

Niet zo eng als een parkeergarage.
Maar met een rare bocht 
als je weer naar beneden moet.

IECH.

In de winkel aangekomen 
stond er een berg dozen.

Loeizwaar.

Gelukkig werd er meegedacht 
en kon ik
het pakket afhalen bij het magazijn.

Dan begint het pas: 

pakket uit de auto,
naar boven sjouwen,
boor 
en schroevendraaiers zoeken.

Aan de slag:
Rafel kan alles.


Tada! 
Hij staat.

En nu maar hopen dat ik vakwerk
heb geleverd 
en niet heb zitten broddelen zoals
in het vorige blogje.

Een opmerkzame lezeres 
vertelde dat er in 
Peter Pan 
ook een Wendy voorkomt! 

IECH.

Dat is ook zo.
De kennis van de klassiekers is ook niet meer wat het geweest is.

Toch eens kijken of de overige 
namen van deze wolletjesserie
ook Peter Pan als inspiratie hebben.  





maandag 2 oktober 2017

Tinkerbel.

Zo heet een van de bolletjes 
wol 
waarmee ik vorige week 
aan de slag ging. 


Hoe komen ze toch aan al die 
bijzondere namen 
voor kleuren? 

Of heeft degene die de naam verzon
gewoon de avond ervoor 
de kinderen voorgelezen uit
Peter Pan? 


Overigens heet de andere bol 
gewoon Wendy.

Het is een mengsel van 
wol en zijde. 

En breit heerlijk. 

Het patroon is eenvoudig.
Maar voor ingewikkelde dingen
heb ik gewoon niet voldoende 
rust in m'n leven. 

Over mooie 
kleurnamen gesproken:

M'n 
zwarte autootje 
heeft de kleur Black Magic.

Mijn vader zei steevast bij een 
nieuwe auto:
" heeft de autospuiter daar wel een flinke 
voorraad van?" 

Vooral in parkeergarages neemt 
Rafeltje nog al eens een muurtje mee,

Daarom bestelde ze deze 
draadjes op internet. 





Hier  op 't dorp 
zijn zulke leuke draadjes niet te koop. 

In Delft is wel een leuke winkel. 
Maar ja, die parkeergarages hè?


dinsdag 26 september 2017

Lekker tuttig!

Deze zomer haakte ik lekker 
in het zonnetje 
een hartje 


voor Yarndale.

Want ik ben fan van Lucy van
Attic 24.

Jammer genoeg waren alle 
goede bedoelingen al snel 
verdwenen.

Het halfafgemaakte 
hartje 
vond ik terug in de haakmand. 

Niks op tijd opgestuurd!

Toch maar even afgemaakt. 

En nu zit ik met een 
gehaakt hart:

Het toppunt van tuttig! 

vrijdag 22 september 2017

Het perfecte plaatje.


Dat is iets waar iedereen het 
zo graag over heeft op internet! 

Alles moet mooi en gelikt eruit zien.

Iedereen weet ook dat het
perfecte plaatje niet bestaat. 

Gelukkig maar. 


Daarom deel ik deze foto's 
van tja, eerlijk gezegd 
is het gewoon een kladje!

Ik ben bezig met een journal
en probeer af en toe iets uit.

Meestal om te kijken of 
verschillende materialen 
met elkaar mixen. 


Het werd dan wel geen
perfect werk.

De gezellige ochtend 
die ik had 
door het maken
kan ik helaas niet delen.

Toch is dat eigenlijk waar 
het om gaat:
plezier in het maken
en 
misschien iets leren 
voor een volgende keer. 




maandag 18 september 2017

Circushondje.

Af en toe is het verleidelijk 
om een kunstje
telkens te herhalen.


In dit geval is het mittens breien. 

Met deze blauwtjes ben ik nog bezig.


Maar ik maakte al 3 andere paren. 

Het materiaal
(Rowan tweed)
was bedoeld voor de retrosjaal 
van Wieke van Keulen

Maar die sjaal werd niet wat 
ik ervan verwachtte.

Ik herinner me dat de 
oude Mevrouw Rafel 
de sjaal 
"het museumstuk!"
noemde. 


Het is een ideaal werkje
voor onder de koffie.

Ik deed het kunstje nu zo dikwijls 
dat zelfs
praten en breien lukt! 


Dat circushondje
inspireerde me  zelfs
tot een snelle tekening 
in mijn dagboek.

Als onze Liz kon 
praten,
wat ze gelukkig niet doet,
had ze het vast en zeker zielig gevonden
zo'n rokje.


De dame maakt het zich
gezellig op de bank.

Heerlijk zo op een vachtje.


Wat was de zomer snel voorbij! 

Ik moest even schakelen hoor! 
Want de zomer is mijn favoriete jaargetijde.

Tijd om met weemoed afscheid te nemen.

Niet meer even een vroeg ommetje 
door de tuin:
even een bos druiven krenten.

Of een snelle kop koffie
op het bankje naast de achterdeur
met haakmandje onder handbereik. 


Dat kan ook weer binnen blijven. 


In een ander mandje zocht ik wat 
borduurwerkjes om mee te nemen
naar de eerste Bee van het jaar.

Het werd een vrolijk weerzien. 
Toch wel gezellig dat 
alles weer start! 

woensdag 13 september 2017

Code oranje


Ook in mijn atelier geldt

code oranje!

En nu alles weer op de juiste plaats 
terug leggen. 

dinsdag 12 september 2017

Bodem.

Misschien herinner je je die 
pizzareclame 
nog wel.

Mario, de pizzabakker
moest onderaan beginnen
met de bodem. 


Mevrouw Rafel waagt zich aan 
mochila haken.

En ook zij begint onderaan
met de bodem. 

Niet 1 keer,
niet 2 keer,
Nee, 3 keer,

Verkeerd geteld,
verkeerde kleur,
verkeerde manier van vasten haken! 


Gelukkig hoeft ze het niet alleen te doen.

Aan het einde van de zomer 
kocht ze
het mochila-hakenboek.

De techniek wordt er 
prima in uitgelegd.

Je kunt het dus heel goed uit
een boekje leren.

Achterin het boek staat ook 
hoe je banden kunt vlechten
en koorden daarvoor kunt draaien.

Oei,
met de boor! 

Dat is natuurlijk niks voor Mevrouw Rafel.
Daar moet ze nog iets op vinden.


Voorlopig is het nog hard oefenen
om 
een regelmatige hand
van haken te krijgen. 


Wie weet kan ze eerdaags pronken met 
dit tasje. 


Er ligt natuurlijk nog wel wat werk.

Deze grannies waren 
heerlijk om even buiten 
in het zonnetje te haken.


Het patroon vond ik 
bij Lucy van attic24.

Lucy zette de blokken op kleur aan
elkaar.

Rafeltje deed maar wat.

Kijken wat werkt 
en 
wat niet.

Natuurlijk blijft dit dekentje geen poppenmaatje! 

Nu de zomer voorbij is.

(Jammer, jammer, jammer!)

Is er "s avonds weer tijd om te handwerken. 


Geen vogeldrinkbakjes meer met mooie blaadjes,


Gelukkig bloeit de cosmos nog eventjes door.


Is er nog hop.


En moeten de druiven 
nog eventjes rijpen.

Het wordt nu weer gezellig binnen
met een kaarsje aan
en een haakwerkje onder handbereik.

Tenslotte nog een dienstmededeling: 

Er wordt in een vreemde  taal 
gereageerd op m'n blog.

Ik haal het zoveel mogelijk weg.
Maar klik er niet op! 

Ik zal zo eventjes kijken hoe ik 
de boel wat beter dicht kan timmeren.  



  



donderdag 7 september 2017

Zomerbloemententoonstelling

Terwijl in de keuken 
de loodgieter
als een echte Willem Bever
met zijn hoofd in het keukenkastjes zit,
heb ik even tijd om te vertellen
dat het hier in Westland
weer tijd is voor de jaarlijkse
Zomerbloemententoonstelling.


Toen ik gistermiddag 
aardappels ging halen op de weekmarkt
was iedereen
nog hard bezig
om
rondom de kerk het "erf"
in te richten.

Het thema van dit jaar:

erfgoed

sluit aan bij het thema
van de Monumentendag:

Boeren, burgers en buitenlui. 

Ik zag een voorproefje van 
lintjesregen.


Ook het thema 

Vierdaagse van Nijmegen 

Komt voorbij

Wat wil je ook met
de gladiool als themabloem.

Meer weten ga naar deze website

En hoe het nu met de loodgieter is?

Al in 10 minuutjes klaar.

Terwijl die "handige"
wasmachinebezorger
er niet bij kon
en 
alle afvoeren eerst af wilde zagen!

Wat ben ik blij dat ik direct riep :
"Vooruit, uit dat kastje! 
Dat doet mijn eigen loodgieter wel! 

zondag 3 september 2017

Kijken.

"Oh, kun die journal met dat insect
nog eventjes wat 
beter
laten zien."


Natuurlijk!



Kan ik meteen even oefenen met 
bloggen
op de tablet. 

Eerlijk gezegd pak ik bloggen
zo
veel gemakkelijker op.

En nu is er vast en zeker ook 
iemand
die wil weten
of ik het plan om het
beest 
te gaan borduren heb uitgevoerd.

Ja.

Maar het werd niet zoals ik 
wilde.
Misschien tijd voor een nieuwe poging.

vrijdag 1 september 2017

Nog eventjes

proberen.

Eigenlijk moet je eerst het blogje hieronder lezen.

Ik wilde een foto 
plaatsen van een totaal 
verregende Liz. 

Dat lukte niet. 

Nu misschien wel. 




Kijk!

De aanhouder wint!

Inmiddels zitten we er pluizig opgedroogd bij.


Hoewel er niks boven een gewone dag gaat 
en de boel
lekker in de soep loopt
heb ik heerlijk wat geleerd vandaag!

Natuurlijk liepen we niet alleen in de regen.

Mevrouw Rafel is best wel in de weer
met lapjes en draadjes. 

Dat komt een volgende keer wel weer.

Maar niet voordat ik vol trots


De druiven heb laten zien die het reuze goed doen. 


Tegeltjeswijsheden.


  1. Als je dit leest is mijn experiment geslaagd! 
Ik schrijf nooit blogjes op de IPad. 


Maar als ik nu niks meer van me laat horen denk je
vast en zeker 
dat ik verdwenen ben!

Nee hoor:
M'n laptop heeft kuren.

En het was niet het enige dat ermee
ophield 
deze week.


Her gaat niets boven een gewone dag!

Schreef Aaf Brandt Corstius ooit.

En zo is't maar net.



Ha, da t lukt zowaar. 

Nee, ook mijn föhn
 en de 
wasmachine weigerden dienst.

En zojuist liepen Lizzy en ik nog in een
vreselijke bui. 

Helaas lukt het niet om
een verzopen kattenfoto
eh, hondenfoto
hier te plaatsen.

Dat lukt niet.
Bloggers wegen zij wat dat betreft ondoorgrondelijk.





dinsdag 15 augustus 2017

Kantjes.


Lizzy en Anny 
lopen deze week eventjes de kantjes eraf! 

Gelukkig is het hier aan de kust
dikwijls lekker zonnig! 

Dus we genieten volop!

dinsdag 8 augustus 2017

Nieuw vriendje.

Oh, ze kosten zoveel tijd:
nieuwe vriendjes! 


En meestal komen ze met een hele uitzet!

In dit geval zeker een schriftje.

Een nieuw avontuur starten.

Iets voor de eerste keer doen! 

Wanner doe je dat nou nog op mijn leeftijd?

Dit verhaal krijgt nu een hoog
"Jo met de banjo
en 
Mien met de mandolien" gehalte.


Ik kocht een ukelele.

Geen hele chique.
Maar ook zeker geen kinderspeelgoedding.

Ukelele.

Ik krijg het haast m'n toetsenbord niet uit.

Rafeltje wilde graag weer 
een beetje muziek maken.

Lekker ongedwongen pingelen.

Nadat ik door de spierziekte moest stoppen
met m'n dwarsfluit:
te lastig vasthouden,
te lastig voor m'n ademhalingsspieren
werd het een beetje stil.

Deze winter dacht ik aan een gitaar.

M'n artrosehandjes vonden dat niet zo'n goed idee.

En toen kwam de ukelele in beeld. 

Dat is ook een beetje een trend 
op dit moment.

Het zij zo.

Want het is leuk!!!!

Als je me mist op het blog 
zit ik lekker te tokkelen.

Tot wanhoop van de buren
-denk ik-.
Maar ik heb tot nog toe geen klachten gehad.

Wel een terechte klacht van de
echtgenoot van het 
kookboek
van Regula Ysewijn dat ik in een vorig 
blogje beschreef.

Ik had het over goedkoop
serviesgoed!

Blijkt het duur Engels Burleigh servies te zijn.

Sorry, sorry, sorry! 

Dit serviesgoed is duidelijk 
niet mijn smaak.

En eerlijk gezegd kende ik het niet.
Terwijl ik toch een ernstige 
serviestic heb. 

Ik hou me maar bij 


m'n geliefde Poolse servies. 

Maar laat je je niet weerhouden om het boek 
in te zien 
want het is een goed boek.
Met een goed geteste receptuur.

Dus als je doet wat er staat 
gaat je favoriete recept zeker lukken.