maandag 24 april 2017

Omgekeerd.

Uit de tijd dat ik ernstig ziek was 
herinner ik me de 

omgekeerde troost

die ik mensen vaak gaf.

"Oh, nee hoor, het gaat best goed met me!"

Op de vraag hoe het ging.
Terwijl het zwaar afzien was.

Iets dergelijks heb ik nu met 
de zorg voor de oude mevrouw.

Omgekeerde geruststelling.

"Oh, nee,het lukt wel hoor! 

Terwijl het nog steeds 
voelt als dweilen met de kraan open.


Gelukkig ben ik heel goed in het 
reserveren van me-time.

En zo ontstond deze collage.

Die foto van de Goudse Gaper
vroeg er gewoon om 
om verwerkt te worden in een collage.

Die me-time is heel belangrijk.
en de kurk waarop ik drijf.

Naast het betere plakwerk


is ook tekenen 
heerlijk om op te pakken.

Net zoiets als haken:
je kunt er ieder moment mee starten en stoppen.
Dus haalde ik m'n kleurpotloden 
te voorschijn.


Op het gebruik van kleurpotloden 
wordt ten onrechte 
vaak een beetje neergekeken:

kleuterspul! 

Maar ik werk er heel graag mee.


En ja hoor!
Daar zijn ze weer:
de beestjes in een wagentje.

Al sinds een cursus in 1996
teken ik beestjes in wagentjes.


En bloemen en planten 
komen ook altijd weer terug. 


En.. gewone huishoudelijk klussen
zoals koken
kunnen ook heel ontspannend zijn:

Een plaatpizza
van kwark-oliedeeg en
van hetzelfde deeg kaneelbroodjes.

En dat allemaal op dezelfde bakplaat. 

Nee. ik verveel me nog niet! 

maandag 17 april 2017

Wafeltjes haken.


Twee toeren terug heb ik de 3e bol aangehangen.

Het babydekentje 
groeit en groeit! 

Wat haakt zo'n wafeltje toch heerlijk!

M'n naald gaat als een mes door de boter.

Iedereen roept: "wat lief!"
en daarna:
"hoe doe je dat?

Nou zo:



Toer 1:

Zet een aantal lossen op deelbaar door 3 plus 5 extra lossen.
(Het aantal lossen is afhankelijk van
de gewenste grootte van het werk
en de draaddikte.)

Toer 2:

Maak in de 4e losse vanaf de naald een stokje.


En haak een stokje in elke losse.

Toer 3:

Haak 2 keerlossen.
En haak in het eerste stokje een



reliëfstokje.

Een reliëfstokje haak je door eerst de draad om de naald te slaan,
dan horizontaal de draad onder het onderliggende stokje
doorhalen.
Het stokje verder afhaken zoals je dat gewoonlijk doet.

Haak daarna 2 gewone stokjes.

Deze toer bestaat dus uit de herhaling van
1 reliëfstokje, 2 gewone stokjes.
Let erop dat je de toer eindigt met een reliëfstokje.


Zo ziet het werk eruit na toer 3.

Toer 4:

Haak 2 keerlossen.

Haak nu 1 gewoon stokje op het onderliggende reliëfstokje.
en 2 reliëfstokjes op de onderliggende gewone stokjes.
Herhaal telkens deze 3 steken.


Zo ziet de achterkant van het werk eruit na toer 4.

Herhaal toer 3 en 4.


Kijk: wafeltjes.

Als het werk klaar is afsluiten met een toer stokjes.

Het dekentje afhaken met een rand vasten.

Veel succes!








maandag 10 april 2017

Aan de haak!

Afgelopen week was ik druk aan het haken.

Een haakwerkje kun je zo gemakkelijk 
even oppakken.

Al is het maar voor een paar minuutjes:
je hoeft niet eerst 
uit te rekenen waar je ook alweer was gebleven.


En zo haakte ik in het namiddagzonnetje
mijn grijze southbay-sjaal af.


Even showen op tafel.


Buiten doet ie het ook heel goed.


Omdat onze plaatselijke draadjeswinkel 
eventjes geen ivoorkleurig garen heeft
ben ik daarom gestopt
met het kleine blokjes haken.


Ik wilde trouwens beginnen met een 
babydekentje.

Een wafelpatroontje leek me wel aardig.
Nogal klassiek.
Maar tot nu toe dikwijls een succesnummer.

Bovendien haakt het als een trein.

Eerst natuurlijk een proefje.


Met zoals in de foto hierboven blauwe by Claire 2.

Heel mooi.
Maar het vreet materiaal.
Dat is misschien leuker voor een kussen.

Het wat hardere groen is by Claire 1.
(Nee, ik heb geen aandelen!)

Maar katoen is veel te koud
en te stug voor een jonge baby.

Dus werd het wol.

Baby merino van Katia.


Het wordt schattig!

Alleen krijg ik zo'n trek in wafels met dik slagroom
als ik al die vakjes zie!   

maandag 3 april 2017

Niksen.

Oh, ik heb niks gedaan,
wilde ik schrijven.

Maar dat is natuurlijk niet waar! 

Ik zorg voor een niet aflatende
stroom
 voedzame maaltijden,
schone bedden, hondenmandjes,
glimmende vloeren
en wat verder nodig is om een huis
tot een gezellig thuis te maken.

Nee, ik deed op handwerkgebied
niet veel.


Een eenvoudig haakwerkje 
lukt nog wel.

Ook eventjes buitenhaken,
even genieten van het mooie weer.

En verder met een 
gezellig boek vroeg naar bed.


Ik ging voor Class
van Jenny Colgan.

Ik ben gek op haar 


winkeltjesboeken.

Als tiener was ik weg van de 
Pitty naar kostschoolboeken 
van Enid Blyton.

Dus dit kon haast niet tegenvallen.

En dat deed het wel! 

Het is een boek dat eind jaren 90
onder een schuilnaam 
op de markt werd gebracht.

En nu een beetje geupdated
onder de eigen naam van de schrijfster verschijnt.

Er gebeurde niks.
Het was saai! 

Er werd zelfs geen lacrosse gespeeld
zoals in de Pitty boeken.

Lacrosse een spel dat ik nooit 
heb gesnapt! 
Iets met een stok met een netje.

Nu ben ik ook helemaal niet sportief:
als 4e klasser verscheen ik in de gymles
met een haakwerkje!
Ik was toch altijd zo af! 
En niemand wilde mij (terecht)
in het team hebben.

Terwijl ik tijdens m'n leraresopleiding
stond te dromen 
in het verre veld bij softbal.

Natuurlijk vloog er een bal in de sloot.
Iets dat ik nog jaren moest horen!

Ik zag het nut er niet van in.
's Morgens vroeg op een nattig veld
jezelf afmatten. 


Bij alle drukte ga ik nu ook nog 
m'n slaapkamer 
een beetje opknappen.

Ik koos stof voor nieuwe gordijnen.

Oranje stof ontworpen door Lotta Jansdotter.

Buurvrouw-van-de-quilts
was bang dat het een beetje wild was.
Zij voorspelde woelige nachten! 

We zullen zien. 

maandag 27 maart 2017

Het handwerkkwartiertje.

Een kwartiertje maar...


dat was wat er de afgelopen week 
dikwijls overbleef 
om met draadjes te werken.

De oude Mevrouw Rafel 
wordt nu toch wel heel oud.
En kan steeds minder.

Daardoor wordt mijn werk steeds meer.

Gelukkig hoef ik het allemaal 
hopelijk
niet alleen meer te doen,
want dat zou wel erg zwaar worden.

Ik zeg hopelijk.
Alles is nog niet in 
kannen en kruiken.


Ik kon het niet laten 
om zo'n leuke kaart mee te nemen
uit m'n vaste kaartenwinkeltje.

Het komt vast goed.

Maar nu is het nog eventjes druk.


Natuurlijk zou ik heel graag 
een middagje 
met de inhoud van dit mandje spelen! 


Maar met af en toe een draadje
kom je ook een heel eind.

Een draad wegborduren.


Of wat blokjes haken.

Zo even in het namiddagzonnetje
geeft toch weer energie.


Heerlijk dat het lente is.

Op de markt kocht ik een dikke bos tulpen.

Zo zijn ze op hun mooist! 


Ook bij de sloot is het lente.

Heel goed kijken:
een eend met pijltjes.

Dat beest kon harder lopen 
als m'n telefoon bij kon houden.


Moedereend had zo'n haast
dat ze zelfs eentje vergat.

Mam! Maham! 

Overigens vrees ik dat 
er veel kleintjes zijn opgegeten.
Deze foto's nam ik afgelopen vrijdag.

Toen ik vanmiddag langs kwam
zag ik er nog maar twee...
Ik hoop maar dat het een ander nestje was. 




maandag 20 maart 2017

Naar de bollen!


Die kleine grannysquares doen me
denken aan bollenvelden.


Als ik al die kleurtjes zie denk 
ik steeds aan kleurrijke bollenvelden.

En het is zo heerlijk
om even zo'n eenvoudig blokje te haken.

Het dekentje wordt ook steeds 
groter als dat ik eerst in gedachten had.


Echte bollenvelden zie ik nog maar weinig.
Naar de bollenstreek?
Het komt er gewoon niet meer van.

En naar de Keukenhof
zoals op deze oude foto:
een kleine-Mevrouw Rafel tussen 
haar ouders 
in de Keukenhof?

Eerlijk gezegd ben ik daar zo vaak geweest
voor mij hoeft het niet meer zo.


Een mini-veldje in een bak 
in de achtertuin is eigenlijk 
veel liever.

En je hoeft niet eindeloos 
 over al die paden
te slenteren!


Voorlopig ben ik heel tevreden 
met m'n eigen
kleurige bollenveld. 

Het lijkt wel alsof ik de hele week
verder weinig deed.

Maar ach! 
De tijd vliegt.
Alweer maandag.

Alweer naar de bakker:
"Twee en half gesneden fijn volkoren.
zes mini eierkoeken en een speltbonkje!"


Gelukkig is maandag allang geen wasdag meer.

Dankzij die heerlijke wasmachines.

In mijn opleiding tot huishoudlerares 
leerde ik van de was- en strijkjuf
(ja, die bestond echt!) 
een leuk gedichtje:

Op maandag wassen dan ben je vroeg,
op dinsdag wassen vroeg genoeg, 
op woensdag wassen dat is wat laat,
op donderdag wassen dan spreekt men kwaad.
op vrijdag wassen dat geeft maar last,
dan komt het linnen niet in de kast,
op zaterdag wassen beduidt slechts dit:
dat men maar een hemd bezit! 


En omdat maandag geen wasdag meer is
kon ik zonder wroeging
beginnen aan het op stof leggen


en doorslaan van het patroon van een
eenvoudig zomerjurkje.

Morgen een dagje achter de naaimachine.

Ook al geen wasdag dus.

maandag 13 maart 2017

Lente.

Plannen zijn er om te veranderen.

Was ik afgelopen vrijdag nog vast besloten
om heerlijk aan de bloemenmandjes
te gaan werken:
het verliep het toch weer heel anders.


Halverwege de ochtend 
ging ik eventjes
koffie drinken 
in De Pluktuin.

Een haakwerkje mee
en 

met huisgebakken cake
was het genieten in het zonnetje.


Het is er altijd gezellig 
en 
zo'n gedichtje 
maakt het bijzonder.


Ik kon de verleiding niet weerstaan
en nam een zakje
cosmoszaad mee.

Donkerrode bloemen
die al bloeiend verkleuren naar oud-roze.

Tenminste, dat staat op de verpakking! 

We zullen zien.


Vooral of m'n tuin wel groot genoeg is 
voor al die plannen.

Ik heb echt de lente in m'n hoofd
en 
verzamelstekjes
en nog meer plantenzaad.


Kleine stokroosjes
kunnen er altijd wel bij.


Thuisgekomen na zoveel tuininspiratie
zocht ik een bloemenstof
om een klein geborduurd
naaimapje te maken.

De bloemetjesstof lag al 
een paar weken te wachten.

Maar het plannetje moest eerst even 
"gaar" worden.


Het allerleukste van zo'n projectje is 
toch wel
proefjes maken. :-) 


Mocht je meer willen weten 
over 
De Pluktuin?

Op deze website is 
meer informatie te vinden.